Big Belly’s Bluesband
Big Belly’s Bluesband – De Klank van Blues
In een woonboerderij aan de rand van Wedde, ergens tussen eindeloze regenbuien en lege bierglazen, werd in 1997 de Big Belly’s Bluesband geboren. Niet in een vergaderzaal, niet met een businessplan, maar gewoon… op een dinsdagavond, tijdens een gezellig avondje.
Big Belly Herman Manders, de bewoner met een stem als schuurpapier en een buik die zijn bijnaam eer aandeed, zette die avond een oude plaat van Howlin’ Wolf op. De muziek vulde de ruimte als een dampende stoofpot — warm, kruidig, en troostrijk. In de kamer zaten drie gasten: Harry “guitar” Beishuizen, verpleegkundige op een trauma-afdeling met een liefde voor bottleneckgitaar; Bob “tom tom” Houwen, drummer en in het dagelijks leven professioneel cafébezoeker – vertegenwoordiger in horeca-accessoires; en Jelle “bass-sound” Venema, die zonder zijn bas niet eens naar de supermarkt ging.
Herman keek ze aan en zei:
“Jongens, waarom beginnen we geen bluesband?”
Zonder toetsenist was eigenlijk geen optie. Bob wist wel iemand: Nick Abeln. En daarmee was het plaatje eerst compleet.
Ze lachten. En daarna… namen ze het serieus.
Omdat Jelle de afstand te groot vond tussen zijn woonplaats en de repetitieruimte in Wedde werd Anne Wiekel al snel als vervanger gevonden.
De Eerste Optredens
De eerste optredens waren in de regio. Ze noemden zich Big Belly’s Bluesband – deels uit eerbetoon aan Herman, deels omdat het lekker bekt. Ze speelden covers van Muddy Waters, Stevie Ray Vaughn, B.B. King, John Lee Hooker en vele anderen. Na een optreden in de Snikstal in Groningen haakte Christian “bluesharp” Schaeffer aan, die met gitaar en zang nog een extra dimensie toevoegde. Toen Anne aangaf liever de gitaar te hanteren werd Bram van der Lelij ingevlogen en was het stel compleet.
Hun sound? Gruizig, eerlijk en met een knipoog. Gelikte solo’s en geen sterallures, een brok gevoel recht uit de onderbuik. Precies wat je verwacht van een band die ontstond tussen bier en de bitterballen. De eerste CD werd opgenomen in een studio in Aalsmeer: “TAKE ONE”. Niet lang daarna werd Bob ziek en werd hij vervangen door Jerry Veit.
Van Buurtkroeg tot Bluesfestival
Binnen een paar jaar had de band een kleine cultstatus opgebouwd. Ze speelden op braderieën, kleine festivals, de schouwburg in Delfzijl, op Wangerooge, in zaal Struvé in Sappemeer, maakten jaarlijks een toernee op Ameland ( en speelden zelfs een keer in het voorprogramma van Normaal op het corsofeest in Eelde. Jerry werd na twee jaar opgevolgd door Ben de Jonge.
Ze bleven trouw aan hun roots. Geen grote labels, geen strakke pakken. Alleen muziek, vriendschap en elke week een repetitie in Nick’s inmiddels omgebouwde repetitieruimte in zijn bedrijf. De tweede CD, hoe kan het anders, “TAKE TWO” werd opgenomen.
In 2009 hadden de mannen genoeg van het repertoire en gingen Herman, Nick en Anne in een andere setting nog een paar jaar verder, later onder de naam Bluesblender, totdat ook daar een eind aan kwam met Corona. Herman gaat in Grandcafé Carambole in Winschoten bluesmiddagen organiseren iedere laatste zondag van de maand.
27 Jaar Later
In 2024 werd het tijd dat Herman, inmiddels bijna 80, het stokje bij Carambole overgaf aan Jeanette, de uitbaatster van Carambole en leek het hem een leuk idee om de oude crew nog een keer op een afscheidsfeestje te laten knallen. Dat werd een prachtig weerzien en weerhoren van de oude Belly’s. De buikjes waren misschien groter geworden, de haren grijzer of verdwenen, maar de vonk was er nog steeds. Tijdens het afscheidsconcert kwamen oude fans, nieuwe buren, en zelfs een paar exen opdagen. En het was zo’n succes dat ze het jaar erop, in 2025, dat feestje herhaalden en er zelfs meer optredens geboekt werden. De formatie anno 2025 bestaat uit Harry Beishuizen, Herman Manders, Nick Abeln, Christiaan Schaeffer, Bram van der Lelij en Jerry Veit.
Filmpje: 2025 Het Nut Oude Pekela
Eén Ding is Zeker
De Big Belly’s Bluesband is misschien nooit wereldberoemd geworden — maar wie ze eenmaal live zag, vergat ze nooit meer. Want in een wereld vol filters en façade, polarisatie en kunstmatige intelligentie (AI) bracht de Big Belly’s Bluesband de blues zoals het bedoeld is: rauw, echt, en recht uit het hart.
